Hvat er prosessstreymurin í einum tunnilsovni? Tunnilsovnar eru kendir fyri sína stóru lastingarkapasitet og einfalda rakstur. Teirra stóra lastingarkapasitetur bendir á, at teirra rakstrarreglur skulu vera ymiskar fyri at fáa so høgt gjøgnumførslu.
Í dag, fari eg at greiða frá arbeiðsreglunum í tunnilsturkinum: Eftir at hava verið lastaður á bakkar, koma tilfarið, saman við bakkunum og vognunum, inn í inngongdina hjá tunnilsturkinum. Ein sendimekanisme fær teir inn í tunnilin, og ferðin á vogninum er stillað.
Kalda luft kemur inn í sentrifugalu viftuna úr frísku luftinntøkuni. Eftir at hava verið hitaður av einum finnum hitaskiftara, verður hann síðani sendur inn í tunnilsovnin, har hann setur seg fult í samband við bleytu tilfarið og skiftir hita. Vætan í tilfarinum er guvað í vatndamp, sum síðani kemur inn í luftleiðingarnar á síðunum á ovninum saman við heitu luftini. Nakað av bleytu luftini er troytt gjøgnum avfuktingarstøðina, meðan restin verður drigin inn av sentrifugalu viftuni og endurnýtt.
Vegna ymiska vætuinnihaldið í tilfarinum í hvørjari turkieind er lutfallið av avfukting til at sirkulera luftrúmdina ymiskt frá eind til eind. Heiti lufthitin er eisini ymiskur í allari turkitilgongdini. Í fyrstu stigunum av turkingini, tá vætuinnihaldið í tilfarinum er størri, kann ein størri heit lufthita nýtast; í seinnu stigunum av turkingini, tá vætuinnihaldið er lægri, kann ein lægri heit lufthita nýtast.